سلام ...

زندگی گل زرد رنگی است به نام غم ، مروارید غلتانی است به نام اشک.
آئینه شکسته ای است به نام دل و فریاد بلندی است به نام آه .
و مرگ تقدیر است ،
حق را که در آرامش بهتر از آن ، و فراغی سخت تر از آن هرگز نمی توان یافت.
پس زندگی و مرگ روزی است پر آشوب و پر درد و دوری است با صدها و هزارها افسوس.
و زندگی فاصله است و عشق صدای فاصله ها ،
اینک شیشه عمرم لبریز است و نمی دانم با کدامین دل وداع گوییم.
وقت تنگ است و دلم افسرده و پریشان پس قلمم را بر روی صفحه کاغذی رویاهایم می فشارم و می نویسم، خداحافظ تو ای روزهای روشن و خداحافظ ای شبهای تار و خداحافظ دوستان و آشنایان و بارها و بارها می نویسم خداحافظ .
و از اعماق دلم ، از دردهایی که در سینه ام صدای خندانم را شکست ، می نویسم و قلمم را می فشارم ، تا که روزی نقش من از دلشان پاک نشود .
فریاد می کشم ، زیرا فکر این که صدا در قفس مرگ حبس می شود آزارم می دهد.
اشکها ریختم ، به دنبال افسوس می رفتم و  در میان ساعتها قدم می زدم و آرام آرام به پشت دقیقه ها قدم نهادم ، ولی هر چه کنم ، هر چه بدوم . هر چه گویم به دنبال ثانیه ها می روم ، ثانیه هایی که از دستم رفت و خود را گنه کاری سرشار از پریشانی می بینم و می نویسم :
آیا همه شما بی گناهید ؟
و آیا همگی سربراهید؟
و زندگی را چگونه گذراندید ؟
به همان ترتیب که زندگی مستطیلی است به طول غمها و به عرض شادیها و به قطر شکستها و به مرکز موفقیتها و محیط نیکبختی و یا مساحت بیچارگی .
آیا زندگی چون قلب انسانی سرشار از محبت و همچون کتابی است ، که چشم آن را نگاشته است؟
اینک با مختصر نوشته خود که تصلای روحم بود با شما وداع می گویم . 

 نامه یه نفر به یه نفر دیگه ، که می خواد ...

سلام

من مهدی ام .

من زنده ام .

متاسفانه هنوز نفس می کشم .

باز هم سلام ، حال همه ما خوب است .

ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور

که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند .

با این همه عمری اگر باقی بود

طوری از کنار زندگی می گذرم

که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد

و نه این دل ناماندگار بی درمان.

بعد از مدتی که نبودم ، سعی کردم با دست خالی نیام .

به یاد دوست خوبم ...

اگر روزی احساس کردی که می خواهی گریه کنی

به من زنگ بزن

به تو قول نمی دهم که تو را بخندانم

اما می توانم همراه تو گریه کنم .

اگر روزی خواستی فرار کنی

نترس و به من زنگ بزن

به تو قول نمی دهم از تو بخواهم که نروی

اما می توانم همراه تو بیایم .

اگر روزی خواستی صدای کسی را نشنوی

به من زنگ بزن

به تو قول می دهم به نزدت بیایم

و قول می دهم که ساکت باشم

اما ...
اما اگر روزی به من زنگ زدی و جوابی نشنیدی

خیلی زود به کنارم بیا

شاید به تو احتیاج داشته باشم.

این هم یه داستان کوچیک ولی کمی تا قسمتی قابل تاُمل . 

:: جـــاده ::

يك بنده خدايي ، كنار اقيانوس قدم ميزد و زير لب ، دعايي را هم زمزمه ميكرد . نگاهى به آسمان آبى و درياى لاجورد ين و ساحل طلايى انداخت و گفت :

- خدايا ! ميشود تنها آرزوى مرا بر آورده كنى ؟

ناگاه ، ابرى سياه ، آ سمان را پوشاند و رعد و برقى در گرفت و در هياهوى رعد و برق ، صدايى از عرش اعلى بگوش رسيد كه ميگفت :

چه آرزويى دارى اى بنده ى محبوب من ؟

مرد ، سرش را به آسمان بلند كرد و ترسان و لرزان گفت :

- اى خداى كريم ! از تو مى خواهم جاده اى بين كاليفرنيا و هاوايي بسازى تا هر وقت دلم خواست در اين جاده رانندگى كنم !!

از جانب خداى متعال ندا آمد كه :

- اى بنده ى من ! من ترا بخاطر وفادارى ات بسيار دوست ميدارم و مى توانم خواهش ترا بر آورده كنم ، اما ، هيچ ميدانى انجام تقاضاى تو چقدر دشوار است ؟ هيچ ميدانى كه بايد ته اقيانوس آرام را آسفالت كنم ؟ هيچ ميدانى چقدر آهن و سيمان و فولاد بايد مصرف شود ؟ . من همه ى اينها را مى توانم انجام بدهم ، اما ، آيا نمى توانى آرزوى ديگرى بكنى ؟

مرد ، مدتى به فكر فرو رفت ، آنگاه گفت :

- اى خداى من ! من از كار زنان سر در نمى آورم ! ميشود بمن بفهمانى كه زنان چرا مى گريند ؟ ميشود به من بفهمانى احساس درونى شان چيست ؟ اصلا ميشود به من ياد بدهى كه چگونه مى توان زنان را خوشحال كرد؟

صدايي از جانب باريتعالى آمد كه :

اى بنده من ! آن جاده اى را كه خواسته اى ، دو باندى باشد يا چهار باندى ؟؟!!

این هم برای دوستداران سیاوش قمیشی 

استاد زبان فرانسه در مورد مونث یا مذکر بودن اسمها توضیح میداد که پرسید : کامپیوتر مونث است یا مذکر ؟

کلیه دانشجویان دختر جنس کامپیوتر را به دلایل زیر مرد اعلام کردند:

1- وقتی به آن عادت میکنیم گمان میکنیم بدون آن قادر به انجام کاری نیستیم .
2- با اینکه داده های زیادی دارند اما نادانند.
3- قرار است مشکلات را حل کنند ، ولی در بیشتر اوقات معضل اصلی خودشانند .
4- همین که پایبند یکی از آنها شدید ، متوجه می شوید که اگر صبر کرده بودید مورد بهتری نصیبتان میشد .

کلیه دانشجویان پسر جنس کامپیوتر را به دلایل زیر مونث اعلام کردند :

1- به غیر از خالق آنها کسی ازمنطق درونی آنها سر در نمی آورد .
2- کسی از زبان ارتباطی آنها سر در نمی آورد .
3- کوچکترین اشتباهات را در حافظه دراز مدت خود ذخیره می کنند تا بعدها تلافی کنند.
4- همین که پایبند یکی از آنها شدید باید تمام پولتان را صرف خرید لوازم جانبی آنها بکنید .

بعد از خوندن مطالب بالا ، نظر شما در مورد سوال طرح شده چیه؟ و چرا؟

هر روز که از زندگیم می گذره بیشتر متقاعد می شم که هدر دادن زندگی به چند تا عامل مهم بستگی داره ، یکی نیرویی که داریم و به کار نمی بریم ، دوم عشقی که ابراز نمی کنیم چون عشقی که ابراز نشه می میره ، و سوم احتیاطی ناشی از خود پسندی که نیروی خطر کردن در کارها را از ما می گیرد و در آخر طفره رفتن از پذیرش درد که خوشبختی را نیز از دسترس خارج می کند.

رفتن دلیل نبودن نیست . در آسمان تو پرواز می کنم . عصر غمگین و غروبی غمگین تر در پیش . من بی زار از خود و از کرده خویش . دل نامهربانم را به دوش می کشم . تا آن سوی مرزهای انزوا . پنهانش کنم . در اوج نیزارهای پشیمانی ببرهای سیاه و سرگردان که با من از یک طایفه اند . سلام می گویم . تو باور نکن . اما من عاشقم . رفتن دلیل نبودن نیست . در غروب آسمان تو شاید . در شب خویشتن . چگونه بی تو گم شوم . تو را تا فردا . تا سپیده با خود خواهم برد و با یاد تو و با عشق تو خواهم مرد . تو باور نکن . اما من عاشقم .