دلم پر از گلایه هاست

	چیزی نگفتن بهتر است ...
من مثل هر روزم ، با همان امضا و با همان نام ، و با همان رفتار معمولی ، مثل همیشه ساکت و آرام . گاهی در تمام روز با عابران ناشناس شهر احساس گنگ آشنایی می کند . گاهی دل بی دست و پایم را آهنگ یک موسیقی غمگین هوایی می کند. رفتن دلیل نبودن نیست ، در آسمان تو پرواز می کنم ، عصر غمگین و غروبی غمگین تر در پیش ، من بی زار از خود و از کرده خویش ، دل نامهربانم را به دوش می کشم ، تا آن سوی مرزهای انزوا پنهانش کنم . در اوج نیزارهای پشیمانی ببرهای سیاه سرگردان ، که با من از یک طایفه اند ، سلام می گویم ، تو باور نکن ، اما ... من عاشقم . رفتن دلیل نبودن نیست ، در غروب آسمان تو شاید ، در شب خویشتن چگونه بی تو گم شوم ، تو را تا فردا ، تا سپیده با خود خواهم برد و با یاد تو ، و با عشق تو خواهم مرد ، تو باور نکن اما ... من عاشقم .
2 نوشته شده در چهارشنبه 10 فروردین1384ساعت 1:36 قبل از ظهر توسط مهدی \|

	نوشته های پیشین
84/06/01 - 84/06/31 84/05/01 - 84/05/31 84/04/01 - 84/04/31 84/03/01 - 84/03/31 84/02/01 - 84/02/31 84/01/01 - 84/01/31 83/12/01 - 83/12/30 83/11/01 - 83/11/30

	پیوندها
ساحل افتاده لالایی ها ! افسانه ها ! دروغها یازیلاریم تحلیل های روزانه قلب پر از غم تو آخرين گل صبحي دیجیتال کیوان من به آغاز زمین نزدیکم یه دوست دوست داشتنی عاشقانه یادگاری از آسمان آسمان قبله ام یک گل سرخ التماس .::قاصدک من::. گذرگاه امید من از نهایت شب حرف ... مهرنوش تنهایی یک عاشق

document.write("IranJavaScript") //end hiding script from old browsers --> IranJavaScript