از این شعر یه خاطره خوب دارم ، یادش بخیر ترم اول دانشگاه، کلاس ادبیات و خوندن این شعر و جوگیر شدن بچه ها و اومدن من به تهران و شعر گفتن یکی از بچه ها پشت تلفن :

.:: دیدی مهدی رفت و من و خبر نکردش::.
.:: دیدی رفت و من و بی پول گذاشتش::.
.:: امشب همه جا حرف از پوله::.

.:: تمام عابر بانکها بیدار، عابر بانک مهدی فقط خوابه .::

همون كه فكر نمي كرديم، نموندش، ديدي رفت و دل ما رو، سوزوندش .

ديدي عمشقي نبود در تار و پودش، ديدي گفت عاشق، عاشق نبودش .

امشب همه جا حرف از آسمون و مهتاب، تموم خونه ها بيدار، اين خونه فقط خواب .

تو كه رفتي، هواي خونه تب داره، داره از در و ديوارش، غم عشق تو مي باره .

دارم مي ميرم از بس غصه خوردم، بيا برگرد تا از عشقت نمردم.

حياط خونه دل گيره، درختا همه خاموشن، به جاي كفتر و گنجشك، كلاغاي سيا پوشن .

چراغ خونه خوابيده, توي دنياي خاموشي, ديگه ساعتِ رو طاقچه شده كارش فراموشي.

ديگه بارون نمي باره, اگر چه ابر بسياره, تو كه نيستي, تو اين خونه آشفته بازار, تموم گلا خشكيدن مثه خار بيابونا, ديگه از رنگ و رو رفته كوچه و خيابونا, اميد و شوق و دل گرمي همه رفته از اين خونه.

بي تو زندگي سخته اما مردن چه آسونه, اما مردن چه آسونه .

راز عشق

عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق یعنی لحظه های ناب ، ناب
عشق یعنی قطره و دریا شدن
عشق یعنی دیده بر در دوختن
عشق یعنی در فراقش سوختن

در گذرگاه زمان خیمه شب بازی دَهر
با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد
عشقها می میرند، رنگها رنگ دگر می گیرند
و فقط خاطره هاست
که چه شیرین و چه تلخ دست نخورده بجا می ماند.

(اخوان ثالث)